Ne zaman olduğunu uyanınca anlıyorsun. Uyuşmuş bir elin, kolun. Talı bir yokluk hissi bir yanın. Önce telaşlı bir çırpınış, geri getirmek için. İnceden karıncalanma, sonunda bir burukluk ile yeniden hayat bulma hali. Gözlerin seçtiği beyazımsı bir karanlık. Akıl etmiyorsun zamanı. Bunca akılsızlıkların arasındaki kaybolup giden zamanı. Davetine cevap vermiyor yarı baygın uyku hali. Gözler direniyor hasretlerini gördükçe, akılda işbirliği içinde komşu gözlerle. Zaman makinesinde acil bir yolculuk. Anında gittiğin bir 13 Temmuz.
Minicik ellerinin, kırmızımsı buruşuk halinle "merhaba" deyişin daha bugün gibi. Yüreklerimizin ortak atıp farklı duygularımızın ortak yerindeyim yine. Geceleri taksitlendirerek, her döneminde üzerini örtme çabalarım. Sonraki ilk devşirmen "fitteeee"
Ettiklerime ortak oluşun bilmeden, isteyip istemeden. Güneşin dönüşü sana daha dün gibi olgunlaşmana tuz biber. Derken birlikte nefes alma egzersizleri ben ortada iken. Sen bir yanımdın. Büyük yanım, cesur yanım.
Anlamaya çalıştım seni özlemlerimle. Hayran kaldım özgür ruhuna, bazen asiliğine. Takdirimdir hep kendin oluşun, sen oluşun. Yine de bir tık yukarıdaki sıfatımla merak ettim, endişe ettim, söz ettim. Utanmadın, utandırmadın. Başın dik kaldı, bakışın gözlere dimdik. Sevdanı da yaşattın sana sevdalı olan bana. Aşk sende bütünleşti aşık olduğunla (bak bu tarafını çok kıskandım)
Küçücük valizine sığdırdığın kocaman yüreğinle gidiyorsun. Aynı uyuşuk gecelere ortak olacağımızın habercisi. Aydınlanacağımız emanetin "IŞIK" ile avunacağız beraber. MD sembolü ile aklımızla yüreğimizi yan yana koyacağız. Ellerimiz uzaktan sımsıkı bağlı iken, söyleyebileceğimiz en az söz " Seni Seviyorum" olacak.
Ve bu seferki büyük dönüm noktası işte..
"O Şimdi Mustafa"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder