Taze yaşamalısın. Taptaze. En güzel anı budur hayatın. Eskitmeden, en diri halinde iken yaşatmalısın. Sonra tadı kaçıyor işte. Yılın bu son gününü, yarın ilk gününü de. Ertelemeden, bayatlamadan varmalısın tadına. Yeni koparmışken vermelisin gülü. Kokusunu yitirmeden, rengini salmadan. İçinde hissettiğinde koyvereceksin duygularını. Aklını kullanmadan. Eskitmeden dost sohbetlerinde. Kimseye sormadan. Sevdanı da feryadını da. Depolamadan içindeki soğuk kasalarda. Erken mi, zamanı mı, demeden vermelisin sahibine. Almasa da taze iken vermelisin.
Taze yaşamalısın. Çelmeden kimse seni. Düşürmeden dillere, ellere. Taze iken almalısın güneşin ışığını, suyun soğukluğunu.
Taze iken ağlayacaksın ağlarsan. Sonra beklemiş bulutların yağmurundan kaçar gibisin işte. Sararmadan, solmadan yapraklar. Özlemini taze iken gider. Henüz sen taze iken.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder