Ateş görmemiş bıçak gibidir bazen keşkeler. Duyguları değişmese de bıraktığı izler fark edilir. İlk anda hepsi aynı gibi gelse de, sonrasında renkleri değişiktir. Küçüklüğünden beri duyarsın etrafındaki büyüklerden. Kitaplara konu olmuştur. "Ben de yapmalıyım" diyerek satış rekorlarına katkı vermişsindir. Hatta kimisi lisans konusu yapmıştır.
Yetişkinliğinizin eğitim konusudur. "Hiç bir zaman demeyin" diyerek zihinlerinizde yer açmışlardır. Komik olan sana bu öğretide bulunan kişi(ler) de daha bir kaç dakika öncekilere demiştir keşke diye. Yıllarca hem izlemiş hem de söylemişsindir .
Büyümesen anlayacağım da, büyüyorsun işte. Önceki yaşlarında, aklında, bakışında olsa anlayacaksın. "Evet, bu işte" diyeceksin. Değişiyorsun. Sen gelişirken önceki dediğin aynı kalabilir mi? Şimdi oturduğun yerden baktığın gibi göremiyorsun ki o zamanları. Gelecek için temennide bulunurken, keşke diyorsan, öncekiler için de söylemelisin. Keşke..
Bu deneme girişimimde de "keşke daha önce yapsaymışım" dediğim gibi.
Bana 'ileriye dönük keşkeler ', ahh yapabilsem duygusunu çağrıştırır , yapabilirim ...
YanıtlaSilOysa ' geriye dönük keşkeler ' , yaptıklarım ve yapmadıklarımdan ibaret olduklarından , ' o gün ben öyleydim , ama bugün değilim ' duygusunu çağrıştırıyor. Ama yapacak bir şey yok . Onlar yaşanmasaydı bugünkü BEN olmazdım. Hamdım piştim gibi mi oldu bu yorum :) E , öyle ama ...
Geç de olsa yapmış olmak , hiç yapmamaktan iyi değil mi? Bence öyle. İyi ki yaptın dayım. :)
YanıtlaSil